The Sea

Khaled woont op de Westelijke Jordaanoever en gaat samen met zijn schoolgenoten, voor het eerst in hun leven, naar de zee. Aan het checkpoint wordt hij als enige tegengehouden. Zijn vergunning is niet in orde en hij mag niet verder. Verslagen keert hij terug naar huis. Wanneer zijn hardwerkende vader niet kan garanderen dat hij binnenkort toch de zee kan zien, neemt Khaled het heft in eigen handen.

Wanneer The Sea in september 2025 de Ophir Award wint voor Beste Film, verkozen door de Israeli Academy of Film and Television, draait de Israëlische minister van Cultuur, Miki Zohar, de geldkraan dicht. De film wordt met die prijs automatisch de Oscarinzending voor Israël en won de prijs voor Best Screenplay. Via een bijna magisch scenario legt de film grotere lijnen en kleinere details bloot, die een uiting zijn van het Israëlisch kolonialisme. Deze samenwerking tussen de Israëlische regisseur Shai Carmeli-Pollak en de Palestijnse producent Baher Agbariya, is het toonbeeld van een mogelijke alternatieve realiteit, één die op het einde van deze film nog veraf lijkt, maar waar vandaag meer dan ooit voor wordt gevochten.