Aïcha

Aya, eind twintig, woont nog steeds bij haar ouders in het zuiden van Tunesië en voelt zich gevangen in een leven zonder toekomst. Elke dag pendelt ze naar haar werk, tot er een ongeval gebeurt met haar bus. Als enige overlevende beseft ze dat dit haar kans is om een ​​nieuw leven te beginnen. Ze vlucht onder een nieuwe identiteit naar Tunis, maar dan wordt ze getuige van een politiefout.

De kracht ligt in de uitvoering, waarbij elk visueel element een essentieel onderdeel van het verhaal vormt. De kadrering, vaak close-up en intiem, brengt de kijker zo dicht mogelijk bij het hoofdpersonage. Omgekeerd tonen brede shots overweldigende landschappen of benauwende stedelijke ruimtes, waardoor het idee van vrijheid die buiten bereik is, wordt versterkt. Het kleurenpalet, dat varieert van warme naar koele tinten, verandert en markeert de innerlijke evolutie en emotionele dilemma’s van het hoofdpersonage.