Filmmaker Lina Soualem gaat op zoek naar verhalen van haar Palestijnse familie. Naast een liefdevolle documentaire is ‘Bye Bye Tiberias’ (p.49) een indringende film over de geschiedenis van het Joods-Palestijns conflict. Persoonlijke video’s uit het familiearchief en zwartwit videobeelden zorgen voor een bredere omkadering van het verhaal.

Tijdens haar onderzoek naar historische beelden ontdekte Soualem hoe Palestijnen in koloniale films zoals ‘Villégiatures – Palestine – Bethléem’ vaak worden gereduceerd tot anonieme figuranten: moslimmannen, christelijke vrouwen, bedoeïenen; zonder naam, gezicht of stem. Deze beelden, gemaakt met een koloniale blik die hen ontmenselijkt, vormen het enige tastbare bewijs van hun bestaan als diverse samenleving op hun eigen land. Soualem wijst op de koloniale erfenis van dergelijke archieven, die nog steeds worden gecontroleerd door (ex-)koloniale autoriteiten. Palestijnen moeten vaak betalen om beelden van henzelf te gebruiken, wat hun recht op eigen representatie en complexe verhalen beperkt.

Soualem pleit ervoor deze archieven te hergebruiken om koloniale voorstellingen te ontkrachten en het collectieve geheugen en de identiteit van Palestijnen te herstellen. Haar pleidooi is een belangrijke bijdrage aan de discussie over het herdenken van Afrikaans en Arabisch filmerfgoed.

Voorafgaand aan ‘Bye Bye Tiberias’ wordt de stille film ‘Villégiatures – Palestine – Bethléem’ uit 1929 getoond, begeleid door live muzikanten.

Na de film volgt een nagesprek.