releasedatum: wo 22 jan 20
in bioscoop

La Llorona

Jayro Bustamante

Met 'La Llorona' vestigt Bustamante in een sobere, beheerste stijl opnieuw de aandacht op een donkere bladzijde uit de geschiedenis van zijn land.

De Guatemalteekse schrijver-regisseur Jayro Bustamante is geen onbekende voor het Belgische festivalpubliek. Hij won in 2015 de Grand Prix op Film Fest Gent met zijn imposante regiedebuut 'Ixcanul'. Zijn opvolger 'Temblores', over de benarde positie van homoseksuelen in Guatemala, werd laaiend enthousiast onthaald op het filmfestival van Berlijn. Met 'La Llorona' vestigt hij in een sobere, beheerste stijl opnieuw de aandacht op een donkere bladzijde uit de geschiedenis van zijn land.

regie
Jayro Bustamante
cast
María Mercedes Coroy, Sabrina De La Hoz, Margarita Kenéfic
speelduur
97 min
releasedatum
wo 22 jan 20
jaar
2019
land
Guatemala - Frankrijk
taal
Spaans

De titel verwijst naar een eeuwenoude Latino-Amerikaanse volkslegende. La Llorona, 'de huilende vrouw', is een moeder die haar kinderen in een vlaag van wanhoop in de rivier gooit nadat ze door haar man in de steek is gelaten. Als straf doolt ze voor eeuwig in het niemandsland tussen hemel en aarde rond, op zoek naar haar kinderen, en brengt ze ongeluk aan al wie haar pad kruist. Bustamante koppelt die mythe aan het huidige Guatemala, waar de inheemse bevolking nog steeds in het reine tracht te komen met de genocide die tijdens de burgeroorlog onder de anticommunistische dictatuur het leven kostte aan de Maya-indianen, waaronder ook duizenden kinderen.

Dertig jaar na die burgeroorlog wordt de ex-generaal Enrique Monteverde (Julio Diaz), inmiddels een oude man die lijdt aan de ziekte van Alzheimer, berecht en schuldig bevonden voor zijn aandeel in de volkerenmoord. Maar nadat hij tijdens het proces in elkaar zakt en in allerijl naar het ziekenhuis wordt gevoerd, komt hij weer op vrije voeten. Vluchtend voor een uitzinnige menigte demonstranten trekt hij zich terug in zijn luxueuze huis, samen met een loyale bodyguard, zijn kille vrouw, zijn volwassen dochter, hun Indiaanse huishoudster en diens mysterieuze nieuwe bediende Alma (María Mercedes Coroy). Buiten de muren van het huis weerklinken voortdurend protestkreten, maar in de vroege uurtjes begint Monteverde vreemde dingen te horen en zien in zijn huis. Zo krijgt 'La Llorona' gaandeweg een magisch-realistische dimensie en wordt dit verhaal over uitbuiting, misogynie en vergelding ook een claustrofobische horrorprent, vol akelige visioenen die nog lang door je hoofd blijven spoken.

"Met 'La Llorona' vestigt Bustamante in een sobere, beheerste stijl opnieuw de aandacht op een donkere bladzijde uit de geschiedenis van zijn land."