De jonge beloftevolle actrice Lina El Arabi speelt een prachtrol als Zahira, het tienermeisje dat met haar Pakistaanse familie in België woont. In het eerste gedeelte van de film lijkt de familie niet zo traditioneel. Zahira is zwanger en overweegt abortus te plegen. Ze kan daar met haar broer en vader op een normale manier over praten. In het tweede gedeelte van de film komt de aap echter uit de mouw: haar ouders willen toch dat Zahira met een Pakistaanse man gaat trouwen. Ze stellen alles in het werk om dat te realiseren. Zelfs haar zus wordt ingevlogen om Zahira te overtuigen haar ouders niet teleur te stellen. De broer van Zahira zit tussen twee vuren: enerzijds wil hij zijn vader niet afvallen, anderzijds snapt hij zijn zus.

Het thema ‘gedwongen huwelijk’ bij Pakistaanse families krijgt in deze film een Westers tintje door de twee werelden waarin Zahira moet leven en waartussen ze een keuze moet maken. Het spel van Lina El Arabi is om van te smullen. Door de vele close-ups lijkt het of de kijker als het ware in haar hoofd wordt getrokken en al haar gemoedstoestanden van zeer nabij mee kan beleven. 

Lina El Arabi: een naam om te onthouden. Van de eerste tot de laatste minuut draagt deze jonge actrice de film. Ze weet altijd de juiste emotie op te roepen.

trailer

Filminfo

  • Regisseur
    Stephan Streker
  • Jaar
    2016
  • Land
    België, Frankrijk, Luxemburg, Pakistan
  • Talen
    Frans, Urdu (Pakistan)
  • Ondertiteling
    Nederlands
  • Duur
    94 Min.
  • Distributeur
    Imagine Film Distribution
Portrait of Stephan Streker

Stephan Streker

Stephan Streker, Brussel, België, 1964

Stephan Streker startte zijn carrière als journalist: hij was filmcriticus en sportjournalist - voornamelijk voetbal en boksen - voor verschillende Belgische en Franse kranten, magazines, TV en radio. Zo werkte hij onder meer veelvuldig voor Télémoustique. Hij heeft ook een uitgebreid boek over Serge Gainsbourg op zijn naam staan. LE MONDE NOUS APPARTIENT is zijn derde langspeler, na eerder MATHILDE, LA FEMME DE PIERRE (1996) en MICHAEL BLANCO uit 2004.